واژه ی «نهضت»، در اصطلاح به حرکتهای فرهنگی، سیاسی یا اجتماعی گفته می شود که برای رسیدن به هدفی معین ایجاد می شود و در برخی از نهضتها معمولا مدت زمان معینی برای دستیابی به هدف مورد نظر، مشخص می شود. 

اما نهضت سوادآموزی ایران، 35 سال است که همچنان استوار و پرتوان به راه خود ادامه می دهد!! به طوری که اسم عام «نهضت» برای ما ایرانیها به اسم خاص تبدیل شده!! یعنی شنیدن آن، خودبخود نام نهضت سوادآموزی را برایمان تداعی می کند!! 

تنها در سال 93 به استناد صفحه 78 پیوست 1 لایحه بودجه، مبلغ 9 میلیارد و 755 میلیون ریال برای تعمیرات ساختمان و خرید ماشین آلات و تجهیزات و (به استناد صفحه 77 همان منبع) مبلغ 12 میلیارد و 10 میلیون ریال برای تهیه تجهیزات آموزشی و کمک آموزشی به نهضت سوادآموزی اختصاص داده شده! در حالی که این مبالغ برای وزارت آموزش و پرورش به ترتیب 6 میلیارد و 267 میلیون ریال و 29 میلیارد و 415 میلیون ریال است!! 

شما بهتر از من می دانید که کشور دوست و برادر، کوبا، برنامه ریشه کنی بیسوادی را در دو سال و کشور مالزی آن را در 4 سال اجرا کرده اند!!

جالب تر این که مدیران سطح بالای ما در شرایط خاصی به این نتیجه می رسند که کشور به سازمان برنامه و بودجه نیازی ندارد و آن را منحل می کنند اما همیشه نیاز به نهضت سوادآموزی احساس می شود حتی اگر بیش از 30 سال از فراگیر شدن آموزش عمومی گذشته باشد!!!