میزی متفاوت! (فاز اول)

در روش­های نوین آموزشی و نیز در سند تحول بنیادین که مبتنی بر مطالعات علمی و پژوهش­های فراوان است تاکید شده که معلم، باید «مدیر یادگیری» باشد؛ یعنی آموزش را تبدیل به یک فرایند یاددهی -  یادگیری کند که توسط خود دانش ­آموزان انجام شود و معلم، تنها این فرایند را مدیریت کند. بر این اساس باید به جای آموزش متمرکز پای تخته و معلم محور، آموزش به صورت «گروه به گروه» و با تعامل دانش ­آموزان و مشارکت فعال آنان انجام گیرد.

تغییر چیدمان کلاس با این نیمکت­ها اگرچه می­تواند در افزایش کیفیت آموزش، موثر باشد اما بخشی از مشکلات آن همچنان باقی خواهدماند. یک چیدمان مناسب برای فعالیت­های گروهی، این است که نیمکت­ها را  دو به دو رو به هم بچینیم. در این چیدمان، هر چند امکان فعالیت تیمی تا حدودی فراهم می­شود باز هم مشکلاتی باقی می­ماند؛ از یک سو در قسمت میزِ کار، سطحی دو تکه خواهیم داشت که به دو طرف شیب دارد و وسایلی مانند چینه یا چوب خط، روی آن نمی ­ایستد و فضای کافی برای همه ­ی وسایل دانش ­آموزان ندارد. همچنین فاصله ­ی ایجاد شده در میان دو سطح، چاله ­ای است که مدام، مداد و وسایل دانش ­آموزان در آن می ­افتد و برداشتنش خالی از خطر نیست! از سوی دیگر، مشکل تکیه ­گاه برای ردیفی که کنار دیوار می­نشینند همان مشکل قبلی است (خشک و انعطاف ناپذیر) و ردیف مقابل نیز هیچ تکیه ­گاهی نخواهند داشت.

این جانب که چیدمان­های مختلفی را با نیمکت­های موجود آزمودم به این نتیجه رسیدم که این نیمکت­ها با روش­های نوین سازگاری ندارند و برای اجرای شیوه ­های نو در فرایند تدریس، باید ابزار مناسب را به کار گرفت. از آنجا که میز یکی از مهم­ترین ابزارها در کلاس است باید میزی طراحی کرد که دارای ویژگی­های زیر باشد:

1)     سطح آن صاف و یکدست باشد.

2)     فضای کافی و مناسب برای کتاب، نوشت ­افزار و وسایل و ابزارهای کمک آموزشی دانش ­آموزان فراهم باشد.

3)     هر گروه از دانش ­آموزان بتوانند دور میز خود بنشینند.

4)     همه ­ی اعضای گروه، با هم چهره به چهره باشند.

5)     اعضای گروه، به راحتی به همه ­ی سطح میز دسترسی داشته  و بتوانند به بهترین شکل، با  هم در تعامل باشند.

6)     شکل میز و زاویه ­ی نشستن بچهها به گونه ­ای باشد که برای دیدن تخته یا دیتا نیز مشکلی نداشته­ باشند.

7)     صندلی، دارای پشتی انعطاف پذیر و ارتفاع قابل تنظیم باشد. (در صورت تامین اعتبار!)

8)     امکان آویختن کیف یا لباس دانش ­آموز بر کناره ­ی میز، فراهم باشد.

9)     بتوان در زیر هر میز یک سطل زباله قرار داد تا بچه­ ها مجبور نباشند حتی برای تراشیدن مداد، مدام بین نیمکت خود و محل سطل زباله رفت و آمد کنند.

بر این اساس، شکل لوزی را برای میز جدید در نظر گرفتم که همه ­ی ویژگی­های بالا را در خود دارد:

-        چهره به چهره بودن هر دانش ­آموز با اعضای گروهش در این میز بهتر از میز مستطیلی است.     

-        تعادل و پایداری آن بهتر از شکل دایره است.

-        وقتی قطر بزرگ لوزی را عمود بر تخته قرار دهیم همه ­ی بچه ­ها به راحتی تخته و دیتا را می­بینند.

-        فضاهای دسترسی بهتری دارد.

-        رفت و آمد یک دانش ­آموز مزاحمتی برای دیگران ایجاد نمی­کند.

-        به راحتی می­توان در کنار آن جای آویختن کیف و لباس، تعبیه کرد.

-        به راحتی می­توان زیر هر میز یک سطل زباله یا بازیافت قرار داد. (دو امکان آخر، در نیمکت­های رایج وجود ندارد)  

در این راستا و پس از هماهنگی با مدیریت محترم آموزش و پرورش نیشابور و کارشناسان مربوطه، این جانب با همکاری مدیر محترم آموزشگاه، اقدام به تهیه و ساخت یک دستگاه از این میز کرده و آن را برای یک گروه چهار نفره از دانش ­آموزان در کلاس خود به کار گرفتم که مورد استقبال دانش ­آموزان قرار گرفت. مدیر محترم آموزش و پرورش نیشابور نیز پس از بازدید از کلاس و تایید طرح، با ساخت پنج دستگاه از این میز موافقت کرد تا کلاس به طور کامل به این میزها مجهز گردد.

امید است با تایید طرح در سطح کلان و تبدیل آن به یک طرح ملی، از یک سو از بروز صدمات جسمی به دانش ­آموزان در دوره ­ی تحصیل، پیشگیری کنیم و از سوی دیگر زمینه را برای ارایه ­ی آموزش بهتر و ایجاد روحیه تعامل و تفاهم در دانش ­آموزان – نسلی که باید در آینده، اداره ­ی جامعه را به دست بگیرد -  فراهم آوریم. به خاطر داشته باشیم که اختصاص بودجه به آموزش و پرورش، خرج و هزینه نیست بلکه سرمایه گذاری برای تربیت نیروی انسانی متخصص و ماهر و البته سالم! برای آینده ­ی کشور است.

 از آنجا که باید برای هر دوره، ابعاد میز متفاوت باشد پیشنهاد می­شود که میز هر دوره را با یک رنگ مشخص کنیم تا تشخیص آن در کلاس­ها به سادگی امکان­پذیر باشد. مثلا برای دوره ­ی اول دبستان رنگ فیروزه ­ای، برای دوره ­ی دوم دبستان رنگ آبی، برای دوره ­ی اول متوسطه رنگ کرم و برای دوره ­ی دوم متوسطه رنگ قهوه ­ای روشن مناسب به نظر می­رسد.

در پایان برخود لازم می­دانم از همکاری بی­دریغ جناب آقای هادی محروقی مدیر محترم دبستان منتظریان و جناب آقای هادی فخری معاون محترم آموزشی دبستان صمیمانه تشکر کنم که در تمام مراحل اجرای این طرح با من همراهی کردند؛ همچنین تشکر ویژه دارم از مدیریت محترم آموزش و پرورش نیشابور جناب آقای سپهری راد که با حمایت بی­دریغ خود زمینه ­ی اجرای طرح را فراهم آوردند و نیز از آقای حسین اصغر امینی مسئول خدمات و آقای علی اصغر محروقی مسئول انبار آموزش و پرورش نیشابور، همچنین نیروهای بخش فنی و خدمات آقایان رضا نظریان و علی اکبر جوریان که زحمت تهیه مصالح و ساخت میزها بر عهده ­ی ایشان افتاد و با دل و جان برای تحقق این امر تلاش کردند صمیمانه تقدیر و تشکر می­کنم.

 

فعالیت گروهی دانش ­آموزان با نیمکت­های فعلی که رو به هم چیده شده (مشکل تکیه­ گاه برای هر دو طرف)

 

 

سطح نامناسب میز برای کارهای گروهی (دو تکه، شیب دار به دو طرف، فاصله ­ی دو سطح)

 

ابزار و نوشت ­افزار دانش ­آموزان به چاله ­ی ایجاد شده بین دو سطح می­ افتد و برداشتن آن خالی از خطر نیست

 

 

تبادل نظر با مدیر و معاون محترم آموزشگاه پیرامون طرح پیشنهادی

 

 

فعالیت گروهی دانش ­آموزان با میز و صندلی مورد نظر در این پیشنهاد

 

 

بازدید جناب آقای سپهری راد مدیر محترم آموزش و پرورش نیشابور از نمونه ­ی میز ساخته شده 

 

 

ساخت 5 دستگاه از میز مورد نظر در کارگاه آموزش و پرورش نیشابور به دستور مدیر محترم


 

تجهیز کلاس به میزهای جدید

 

/ 1 نظر / 62 بازدید
همسفرشکوفه ها

سلام کارتون واقعا جالبه خیلی خوبه که اینقدر پشتکار دارید که ایده هاتون روبه مرحله اجرا گذاشتیدوالبته خوش به حالتون که کسایی هستندکه به ایده هاتون بها میدن من سال گذاشته اینقدر فضای کلاسم محدود بود که باچیدمان کلاس حسابی مشکل داشتم واذیت شدم کی بشه که ما فضای آموزشی استانداردی داشته باشیم!!!